Na terenie Nadleśnictwa Czarnobór powstaje leśna ścieżka rowerowa.
czy sznowni Rowerzyści zachcieliby podzielić się praktycznymi wskazówkami, jak najlepiej przystosować trasę pod wygodną jazdę?
Kontakt:
Zbigniew Karaszewski
karuski@poczta.onet.pl
94 37 430 22

Zadałeś bardzo nieprecyzyjne pytanie.
Ścieżka rowerowa to popularne określenie drogi (tylko) dla rowerów, a na terenie Lasów Państwowych takie drogi nie istnieją i nie ma takiej potrzeby.
Myślisz o drogach, na których ma być oznakowana trasa rowerowa i chcesz, żeby nawierzchnia tych dróg nadawała się dla rowerów.

Każde nadleśnictwo naprawia drogi na swoim terenie i zleca to fachowym firmom. Najlepiej porozmawiać z pracownikiem nadleśnictwa, który te prace zleca i nadzoruje, jak się naprawia te drogi, bo nie ma na to jednej uniwersalnej formuły. Dużo zależy od gruntów występujących na konkretnym terenie, a także od materiałów i sprzętu do budowy dróg, jakie są dostępne w pobliżu. Do łatania dróg zazwyczaj używa się tłucznia lub żużla, o grubszej granulacji do dolnych warstw i mniejszej granulacji do górnych warstw. Ale spotkałem się już z takim dziwactwem, że dziury "załatano" piaskiem i pospółką, co dla rowerzystów dało efekt odwrotny do zamierzonego, bo zamiast jechać wolno, lecz swobodnie przez kałuże, to koła grzęzły aż po osie.

Zajrzyj na stronę http://kztt.webpark.pl/

Pozdrowienia

Piotr

W lesie? Ja to bym albo zaasfaltował, albo nic nie ruszał.

Nie wiem gdzie ten Czarnobór leży, ale jeśli większośc dróg jest piaszczystych, to najlepiej wylać asfalt. Wiem, że zaraz ekolodzy mój pomysł oprostestują. :-)

Np. w mojej okolicy najlepsze są te drogi, których nikt od 100 lat nie ruszał, wyjeżdzili sami rowerzyści, najlepiej się jeździ po udeptanym igliwiu :-) Tam gdzie coś próbowali utwardzić, to albo samochody, traktory lub LKT rozryły, albo są kałuże, gruz ceglany, wjeżdżają grzybiarze samochodami :-)

>Nie wiem gdzie ten Czarnobór leży, ale jeśli większośc dróg jest piaszczystych, to najlepiej wylać asfalt. Wiem, że zaraz ekolodzy mój pomysł oprostestują.

Łatwo się pisze, jak nie trzeba za to płacić. Droga leśna, to nie chodnik dla rowerów, który można wykonać stosunkowo tanio przy ulicy, coś koło 200 tys. zł za km. Droga leśna musi wytrzymać przejazd ciężkich maszyn i samochodów. Najpierw trzeba wybrać piasek, potem dać dwie warstwy tłucznia po 20 cm, a dopiero na koniec wylać asfalt. Kosztuje majątek. Żadnego nadleśnictwa na to nie stać, jak nie dostanie przydziału z centrali. Na takie pieniądze można liczyć tylko wtedy, gdy dotyczy to głównej drogi przeciwpożarowej, a na pewno nie dla rowerzystów. Metoda oszczędnościowa, to zrobienie drogi przy użyciu kombajnu do chudego betonu i polanie tego smołą z grysem kamiennym.